De Eems-Dollard is een geliefde plek voor wad- en trekvogels. Maar door de grote hoeveelheid slib in het water komen er steeds minder bodemdieren en vissen voor, hét voedsel voor vogels. Ook zijn er te weinig natuurlijke leefgebieden voor planten en dieren. Daarom helpen we de natuur een handje bij de Dubbele Dijk.
De getijdenduiker laat slibrijk water uit de Eems gecontroleerd het gebied tussen de dijken in- en uitstromen. Onder invloed van eb en vloed bezinkt het slib en ontstaat de komende jaren een natuurlijke overgang tussen land en water. Vogels krijgen meer plek om te rusten en voedsel te zoeken. Ook ontstaat een nieuw leefgebied voor vissen, schelp- en schaaldieren en planten die van brak water houden. Fietsers en wandelaars kunnen vanaf de dijk genieten van dit aantrekkelijke natuurgebied.
Bij de aanleg van de getijdenduiker is in het zuidelijk gebied een dam van grote stenen gemaakt. Tussen de stenen kunnen vissen, garnalen en kreeftjes schuilen. Ook kunnen schelpdieren zich eraan hechten.
Voor de vogels is een verhoging gemaakt waar ze kunnen rusten bij hoogwater. Bij de Dubbele Dijk zien we verschillende wadvogels, zoals kluten en scholeksters. Sommige vogels, zoals steltlopers, eenden en ganzen, gebruiken het gebied de afgelopen jaren om uit te rusten bij hoog water.
Bijzonder is ook de tweekleurige vleermuis die bij de Dubbele Dijk naar voedsel zoekt. Van deze vleermuissoort zijn in Nederland slechts drie kolonies bekend, waarvan één in Spijk en één in Bierum.
De tweede dijk is gemaakt van de landbouwgrond die eerst op de akker achter de zeedijk lag. Op de braakliggende grond kwamen allerlei planten op zoals kamille. Later groeiden er gras en bloemrijke kruiden om insecten te lokken voor de vleermuizen. Nu er dagelijks vers zeewater binnenstroomt gaan er geleidelijk kwelderplanten groeien zoals zeeaster, lamsoor, zeebies en zeekraal.
