Slechtvalk

26 september 2016

Ondertussen zijn we al weer een hele tijd aan het werk in het provinciehuis en lijkt het alsof de zomervakantie lang geleden was. Met Prinsjesdag is het parlementaire jaar weer begonnen, al hadden onze eigen Provinciale Staten hun eerste vergaderingen al eerder.

Sinds een paar jaar is het de gewoonte dat de drie colleges van Fryslân, Groningen en Drenthe op Prinsjesdag bij elkaar komen, net als trouwens de andere provinciale besturen. Ze vergaderen dan kort op het provinciehuis van Zuid-Holland en volgen een gezamenlijk programma rondom de Troonrede.

Fryslân, Groningen en Drenthe hebben de gewoonte om met elkaar te ontbijten, samen met leden van de Eerste en Tweede Kamer uit het Noorden. Dat is goed voor de contacten en de informatie-uitwisseling. Ook op de dag zelf ontmoet je zo mensen, die je anders meestal belt. Het is toch goed om elkaar af en toe 'live' te spreken.

Of ik de Glazen Koets heb gezien? Jazeker! Het schijnt dat het in deze koets moeilijker in- en uitstappen is, maar daar heb ik niets van gemerkt bij onze koning en koningin. De mensen langs de kant vonden de Glazen Koets mooi. Dat komt goed uit, want de restauratie van de echte koets duurt nog wel even. En ja, dat kost ook een paar centen.

Na de drukte van Den haag op dinsdag was het vrijdag erg plezierig om de rust van de Waddenzee te kunnen opzoeken. Dat deed ik aan boord van De Harder, waarmee de schippers Klaas en Freek-Jan rondvaren om toe te zien dat de regels over natuurbescherming door iedereen wordt nageleefd - of het nu om vissers, recreanten of de beroepsvaart gaat.

Vrijdag bracht De Harder een ploegje vogeltellers naar Rottumeroog, in verband met de vogeltrek. Dat bracht het gesprek over bescherming en handhaving en dat was precies de bedoeling, want om die reden waren ook de zogeheten 'groene inspecteurs' van de provincie mee.

Schipper Klaas heeft een schat aan ervaring op de Waddenzee. Bijna zijn hele werkzame leven al vaart hij er rond. Eind dit jaar gaat hij met pensioen. Vergezeld van prachtig weer bespraken we hoe de samenwerking met allerlei overheden en organisaties op de Waddenzee verloopt. De beide schippers vertelden vol passie over hun dagelijkse praktijk.

Ondertussen genoten we van het Wad. Werkelijk honderden zonnebadende zeehonden op het droge, allemaal goed in het vet. En ook een show van een slechtvalk, die we met het blote oog konden volgen in maar liefst drie vergeefse pogingen om een zanglijster te pakken.

De arme vogel haalde net ons schip, waar het dier met een hoge hartslag op een raampost uithijgde. Met zijn bek wijd open en een hart dat heftig rondpompte, kwam de zanglijster bij. De ruit van de kajuit besloeg ervan. Daarna vertrok hij weer, alleen.

En de slechtvalk? Die kwamen we later weer tegen, op een paaltje. Nog altijd zonder prooi.

slechtvalk