Johannes Veerenhuis-Lens

‘Mijn naam is Johannes Verenhuis-Lens. 64 jaar. Sinds iets meer dan twee jaar inwoner van de provincie Groningen. Ik woon in Westerwolde, in een dorpje, Veele, en onmiddellijk verliefd geworden op dat prachtige gebied, dus ik woon hier met groot plezier’.

‘Formeel zit ik in alle commissies. Ik ben van plan, om in ieder geval dit jaar ook alle commissies bij te wonen, om een goede indruk te krijgen van wat er speelt, maar ook hoe de dwarsverbanden mogelijkerwijs zijn. Daarnaast heb ik gekozen voor de commissie Welzijn, Cultuur, Wonen en Leefbaarheid, en de commissie Bestuur, Financiën en Economie’.

‘Ja, dan is er natuurlijk de krimpproblematiek, die daar centraal staat. Wat ga je doen met de leefbaarheid op het platteland, waar jonge mensen schaars worden, waar voorzieningen verdwijnen, en waar de mogelijkheden om werk te vinden minder lijken te worden in plaats van meer’.

‘Perspectief is natuurlijk heel belangrijk in het leven, sowieso het toekomstperspectief. Dat betekent voor jonge mensen perspectief op werk, dat betekent voor ouderen dat ze leven in een omgeving, waar voldoende voorzieningen zijn’.

‘Krimp is niet iets lokaals. Krimp is iets, dat zich over grotere gebieden kan verspreiden. En dan is het belangrijk om samen te werken, om van elkaar te leren, en ook te kijken eventueel, wat je door samenwerking kunt doen om de krimp te verbeteren. Een voorbeeld daarvan is het basisonderwijs. Sommige scholen dreigen te verdwijnen door een te gering leerlingenaantal. Door samen te werken met andere scholen kan er een brede school ontstaan die, laten we zeggen, de muurtjes die er staan tussen openbaar onderwijs en bijzonder onderwijs enzovoort, beslecht. Want het gaat uiteindelijk toch om het belang van de kinderen’.

‘Waar ik de komende vier jaar mijn tanden in zou willen zetten, is om verder te komen, een stap verder te zetten in de idealen, die de Partij voor het Noorden heeft. En dat is, dat wij graag willen dat het noorden één groot landsdeel wordt. De provincies, zonder dat ze hun identiteit op hoeven te geven, meer samenwerken dan nu het geval is. En dat vooral om een grotere vuist te kunnen maken in de richting van Den Haag, want wij worden als noorden echt achter gesteld, en dat is al heel lang zo, maar vooral ook om de mogelijkheden, die Europa heeft voor het noorden van Nederland, beter te kunnen benutten’.

‘Wanneer wij zelf zouden kunnen beschikken over de baten, die uit de aardgas- en oliewinning komen, dan zou het noorden al een heel eind verder zijn. Maar met name wat die opbrengsten betreft, worden we stelselmatig achtergesteld’.