Ton van Kesteren

‘Ik ben Ton van Kesteren, en bijna 57 jaar. Ik heb het grootste deel van mijn carrière in het onderwijs gewerkt. Daar werk ik trouwens nog, als ambulant begeleider. En ik heb een eigen makelaardij, waarin ik veel taxatiewerk doe van onroerend goed. Dus ik sta eigenlijk met beide benen in de Groningse samenleving’.

‘En wat mij opvalt, al jarenlang, is dat menig bestuurder eigenlijk geen idee heeft, waar hij mee bezig is, met de uitgaven van belastinggelden. De miljoenen vliegen over tafel, en het wordt geïnvesteerd in grote projecten, waarvan je je af en toe afvraagt, als je ook je oor te luisteren legt bij mensen in de provincie: ja, wat hebben we hier eigenlijk aan? Er is heel veel tegenstand, en dat noem je dan draagvlak, en wat mij opvalt is, dat er voor heel veel van die grote projecten absoluut geen draagvlak is. En als je dan verder kijkt, dan denk je ook bij jezelf: is dit financieel nog verantwoord’?

‘Nou, daar gaat het in de provincie ook om, omdat je eigenlijk een toezicht moet houden op de gemeentelijke financiën. Als je dan ziet, hoeveel risico gemeenten en provincies ook lopen, met bepaalde projecten, dan vraag je je toch af: is dit verstandig? Ik vind, dat je dan leren moet van de fouten, en dat je dan moet zeggen: niet meer in grote projecten stappen, met name ook in deze economisch slechte tijden, maar ook als je van alle kanten, vanuit de burgers, vanuit de burgerij, vanuit het midden- en kleinbedrijf, van allerlei kanten hoor je van: doe het niet, het is onverantwoord, dan moet je ook als volksvertegenwoordiger zeggen: laten we dat nu niet doen. En niet, nu de trein rijdt, ermee door gaan. Terwijl je weet, hoe het eindigt’.

‘Nou, dat vind ik een hele belangrijke taak, en daarom zit ik ook in en commissie Bestuur en Financiën, daarom zit ik ook in de commissie, grote projecten onder andere, Mobiliteit, Economie, allerlei zaken, die belangrijk zijn en ook met grote projecten te maken hebben. En als je dan ziet, de stads- en regiotram, we hebben een heel goed openbaar vervoersysteem in de provincie, zorg nou, dat je dat polijst en zeer goed perfectioneert, dan kun je ook iets moois tot stand brengen voor heel wat minder geld. En als je zegt: we willen ons profileren als energieprovincie, dan moet je als College niet zeggen: we gaan de fietspaden alleen verbreden, en nieuwe wegen zijn taboe, dan moet je ook kunnen zeggen: als je je wilt profileren als energieprovincie, zorg dan ook voor een goede ontsluiting van het gebied. Zorg voor goede voorzieningen, dat mensen zich ook hier graag gaan vestigen. Dat er werkgelegenheid komt, maar dat ook die omgeving, dat Eemsgebied, dat dat ook bereikbaar wordt. En als daar nieuwe wegen voor nodig zijn, dan moet je je ogen daar niet voor sluiten. En dat is een fractie van projecten, waarvan je zegt: is dit wel zinvol? Heeft dit niet alleen te maken met prestige? En die keus moet je durven maken. Doe alsof het geld, wat je beheert, dat dat je eigen geld is. En dan kom je vaak tot hele andere keuzes’.