Matthijs Jansen

‘Ik ben Matthijs Jansen, 31 jaar. Ik woon in de binnenstad van Groningen, in het Peper Gasthuis. Een mooi, historisch stukje Groningen. Ik ben hier in 1999 in de stad gekomen om te gaan studeren. Ik heb hier eerst bedrijfskunde gestudeerd, daarna Economie en Geschiedenis, en Internationale Betrekkingen. Ja die stad, sindsdien heb ik mijn hart verloren, en ik zal hier mijn dagen nog doorbrengen, de komende jaren’.

‘Ik spreek veel met mensen, met hele verschillende achtergronden. En dan hoor je ook wat speelt bij mensen. Wat kan worden verbeterd. En dan kan je langs de zijlijn gaan staan, en we wachten het wel af, of je kan er wat aan gaan doen. En dat is voor mij de belangrijkste reden om de politiek in te gaan’.

‘De provincie is belangrijk, omdat het toch vooral om grote projecten gaat, waar iedereen in Groningen eigenlijk mee te maken krijgt. En daar is veel geld mee gemoeid. En daarom is het belangrijk, dat daar kritisch naar gekeken wordt, of het nu gaat om verbeterde infrastructuur, waardoor je meer bedrijvigheid, meer werkgelegenheid in Groningen zou kunnen krijgen, met een verdubbeling van de N33 bijvoorbeeld, of een verbeterde N361 of N360 - dat zijn zaken, die ons allemaal aangaan en waar we Groningen dus beter mee op de kaart kunnen zetten, als we dat verbeteren’.

‘Daarnaast wordt er veel geld geïnvesteerd in projecten waarvan ik, en veel mensen met mij, zich afvragen: is dat nu echt nodig? Kunnen we dat geld niet veel beter inzetten om de leegloop tegen te gaan, nogmaals, om de infrastructuur te verbeteren? En dat motiveert mij om in de provincie aan de slag te gaan’.

‘Ik zit in de commissies Energie en Mobiliteit, en Bestuur en Financiën. De eerste commissie is natuurlijk belangrijk, omdat Groningen wil zichzelf op de kaart zetten als dé energieprovincie van Nederland. Daar zijn heel veel belangrijke zaken gaande, of het nu gaat om de kolencentrales, of windenergie. En daar hebben wij een uitgesproken mening over. Dus dat zijn zaken, waar wij de komende jaren op in gaan zetten’.

‘Als ik over vier jaar terug kijk, dan hoop ik dat er realistische politiek is gevoerd hier in de provincie, met vormen van energie, die ook daadwerkelijk rendabel zijn. Dus ik wil af van de windmolens hier in de provincie, of in ieder geval de subsidiëring daarvan. Daarnaast wil ik onderzoeken, hoe wij de Eemsdelta echt op de kaart kunnen zetten. Dus daar zal een stukje liberalisering van het ondernemingsklimaat bij moeten komen. Een stukje verbetering van de infrastructuur. En dan hoop ik, dat ik op die manier over vier jaar terug kan kijken, van: dat heb ik, samen met mijn partijgenoten, gerealiseerd’.