Hein Lammert Hilarides

‘Ik ben Hein Hilarides. Ben ondernemer, woon in Winschoten. En sinds deze verkiezingen in de Provinciale Staten van Groningen. Ik zie dat in de politiek relatief weinig ondernemers zitten, omdat ze daar vaak de tijd en de zin niet voor hebben. En ik heb de energie en de zin om er wel iets aan te doen, want dat stoort me zo af en toe, dat regelgeving zodanig veel werk vraagt, dat je één dag in de week met regelgeving bezig bent, als ondernemer. En dat zou toch echt een beetje minder moeten kunnen’.

‘Ik word actief in de commissie bestuur, Economie en Financiën. Ik word daar voorzitter van. Daarnaast heb ik interesse in economie en milieu. Daar ga ik op de reservebank zitten. Dus zodra ze mij nodig hebben, dan steek ik graag in in die commissie, want wij hebben als VVD met elkaar afgesproken dat we er niet voor kiezen dat er twee mensen voor vast in een commissie zitten, nee, we kiezen diegene, die op dat moment het beste is ingevoerd in dat specifieke dossier’.

‘Heel veel mensen denken, dat op het gebied van ondernemen en werkgelegenheid juist de kansen liggen in nieuwe ondernemingen naar Groningen trekken. Ik deel dat standpunt maar gedeeltelijk. Ik denk dat, als wij de bestaande werkgelegenheid als iedere ondernemer - en dat zijn er 27.000 in Groningen - als iedere ondernemer er maar een halve arbeidskracht bij zou kunnen nemen, doordat die economie zich beter ontwikkelt, dan kunt u uitrekenen hoeveel arbeidsplaatsen we er plotseling bij hebben’.

‘Waar ik me over opgewonden heb is, dat wij als provincie, als Provinciale Staten, met elkaar niet hebben willen zien dat werkgelegenheid het belangrijkste element is om te zorgen, dat wij hier voortgang krijgen. We hebben niet voor niets een zeilschip, dat ‘voorwaarts voorwaarts’ heet. En ik vind dat we die naam van dat schip wel eens wat vaker zouden mogen gebruiken. Want wat is er gebeurd? Wij hebben gezegd bij de IV - dat is de Intensieve Veehouderij: wij vinden, als Provinciale Staten, dat die zich verder niet mag ontwikkelen. Wij willen geen megastallen, wij willen niets meer voor die IV. Dat gaat mij, als liberaal, veel te ver. Ik wil heel graag milieumaatregelen nemen, ik wil ook graag aan dierenwelzijn meewerken, maar als je dat dan doet, als agrarische ondernemer, of als ondernemer in z'n algemeenheid, dan moet je ook de ruimte scheppen dat die stal wat groter kan, want die kosten van die milieumaatregelen moeten ook betaald worden’.

‘Als u mij vraagt: waar strijd je voor, dan wil ik de economie in Groningen graag een stapje verder brengen. Dus als we nu over een jaar of vier zouden kunnen zeggen: daar hebben we met elkaar toch een stap aan bijgedragen. Die bezuinigingsrondes hebben we dan achter de rug, we kunnen zeggen dat de werkgelegenheid in Groningen is toegenomen, en we hebben Groningen met elkaar meer op de kaart gezet dan nu al het geval is en de zelfwerkzaamheid van mensen is toegenomen. En als er dan ook nog een beetje regels weg zouden zijn, en ondernemers zeggen: goh, ik voel me echt happy hier in het noorden, niet alleen wat woonklimaat betreft, maar ook wat werkklimaat betreft, een investeringsklimaat - ja, dan gaan mijn ogen echt op steeltjes staan. Dan zou ik apetrots zijn’.